Ο Δρ. Μπαχ και τα ανθοϊάματα

Ο Edward Bach γεννήθηκε το 1886 και από νωρίς έδειξε μια βαθιά ευαισθησία απέναντι στην ανθρώπινη φύση. Σπούδασε ιατρική αρχικά στο Μπέρμιγχαμ και αργότερα στο University College Hospital του Λονδίνου, όπου εργάστηκε ως χειρουργός. Παράλληλα διατηρούσε ιατρείο στην Harley Street, μια από τις πιο καταξιωμένες ιατρικές περιοχές του Λονδίνου. Ως βακτηριολόγος και παθολόγος αφιερώθηκε στην έρευνα των εμβολίων, δημιουργώντας τα δικά του παρασκευάσματα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ευρέως.

Το 1917, ενώ εργαζόταν σε νοσοκομείο που φρόντιζε στρατιώτες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, κατέρρευσε ξαφνικά. Οι γιατροί ανακάλυψαν έναν όγκο και η πρόγνωσή τους ήταν ιδιαίτερα δυσοίωνη. Όταν με τα βίας ανέκτησε τις δυνάμεις του, του ανακοινώθηκε ότι είχε μόλις λίγους μήνες ζωής. Ωστόσο, εκείνος επέστρεψε στο εργαστήριό του για να συνεχίσει το έργο του. Καθώς περνούσαν οι εβδομάδες, αντί να επιδεινωθεί, άρχισε να βελτιώνεται. Ήταν πεπεισμένος ότι η αίσθηση καθήκοντος και σκοπού ήταν αυτή που τον ανέστησε σε μια περίοδο που όλοι περίμεναν το αντίθετο.

Παρά την επιτυχία του ως ερευνητής, ο Bach αισθανόταν ολοένα και περισσότερο ότι η κλασική ιατρική εστίαζε υπερβολικά στην ασθένεια και όχι στον άνθρωπο ως σύνολο. Η βαθιά του επιθυμία ήταν μια ιατρική που θα αφουγκραζόταν τον χαρακτήρα, τα συναισθήματα και την εσωτερική ψυχή του ασθενούς. Αυτό τον οδήγησε στο Βασιλικό Ομοιοπαθητικό Νοσοκομείο του Λονδίνου. Εκεί παρατήρησε ότι οι αρχές της ομοιοπαθητικής συνδέονταν με τις δικές του ιδέες για τη σχέση μεταξύ συναισθημάτων και υγείας. Τροποποίησε τα εμβόλιά του σε επτά ομοιοπαθητικά νοσοειδή, ένα έργο που του χάρισε αναγνώριση στον χώρο της ομοιοπαθητικής.

Παρόλα αυτά, ο Bach επιθυμούσε θεραπευτικά μέσα καθαρότερα και πιο κοντά στη φύση. Έστρεψε λοιπόν το βλέμμα του στα φυτά και, ιδιαίτερα, στα άνθη. Το 1930 εγκατέλειψε την επιτυχημένη καριέρα του στην Harley Street, αφήνοντας πίσω του κάθε βεβαιότητα. Με τη συνοδεία της Nora Weeks αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην αναζήτηση φυσικών ιαμάτων που θα ανταποκρίνονταν στις ανθρώπινες ψυχικές καταστάσεις.

Τα επόμενα χρόνια ταξίδεψε σε όλη την ύπαιθρο, αναζητώντας φυτά και δέντρα με ιδιαίτερες ιδιότητες. Με απόλυτη αφοσίωση εξερεύνησε εκατοντάδες δείγματα και δοκίμασε ο ίδιος τις συναισθηματικές τους επιδράσεις. Σταδιακά ανέπτυξε το σύστημα των 38 ανθοϊαμάτων, καθένα σχεδιασμένο να βοηθά σε μία ξεχωριστή συναισθηματική κατάσταση. Πίστευε ότι όταν τα συναισθήματα αποκαθίστανται, το σώμα βρίσκει ξανά την έμφυτη ικανότητα αυτοΐασης.

Το έργο του ακολουθούσε έναν ετήσιο ρυθμό: την άνοιξη και το καλοκαίρι συλλέγει και παρασκευάζει ιάματα, ενώ τον χειμώνα δεχόταν ανθρώπους που αναζητούσαν βοήθεια. Λίγο αργότερα εγκαταστάθηκε στο Mount Vernon, το σπίτι που αργότερα έγινε το γνωστό Bach Centre. Εκεί ολοκλήρωσε τα τελευταία από τα 38 ιάματα, συχνά περνώντας δύσκολες προσωπικές δοκιμασίες οι οποίες, όπως πίστευε, τον οδηγούσαν στο επόμενο φυτό.

Ο Bach έβλεπε το σύστημά του ως μια εξαιρετικά απλή μέθοδο, χωρίς περιττές θεωρίες ή περίπλοκους κανόνες. Προς το τέλος της ζωής του, αφαίρεσε ο ίδιος κάθε στοιχείο που θεωρούσε ότι θα μπορούσε να μπερδέψει τις επόμενες γενιές και κράτησε μόνο την ουσία της δουλειάς του. Γι’ αυτό και το κεντρικό του έργο, «Οι Δώδεκα Θεραπευτές & Άλλα Ιάματα», παραμένει λιτό και καθαρό στις οδηγίες του.

Ο Edward Bach έφυγε από τη ζωή ήρεμα, στις 27 Νοεμβρίου 1936, σε ηλικία 50 ετών. Άφησε πίσω του ένα ολοκληρωμένο σύστημα ανθοϊαμάτων που συνεχίζει να χρησιμοποιείται παγκοσμίως. Η κληρονομιά του δεν είναι απλώς μια σειρά φυσικών σκευασμάτων, αλλά μια φιλοσοφία που τοποθετεί τον άνθρωπο, την ψυχική του κατάσταση και την εσωτερική του ισορροπία στο κέντρο της θεραπείας.

Το έργο του συνεχίζει να εμπνέει όσους αναζητούν έναν πιο ανθρώπινο, απλό και βαθιά συναισθηματικό τρόπο φροντίδας της υγείας. Μέσα από τα 38 ανθοϊάματα, η παρακαταθήκη του Bach ζει μέχρι σήμερα ως ένας δρόμος προς την εσωτερική αρμονία και τη φυσική ισορροπία.